گل بارون زده ی من ،گل یاس نازنینم

می شکنم،پژمرده می شم من نزار اشکاتو ببینم

تا همیشه تو را داشتن برام مثل تموم دنیاست

واسه ی من از تو گفتن بهترینه همه ی حرفاست

با تو،با تو اگه باشم وحشت از مردن ندارم

لحظه هام پر میشه از تو وقت غم خوردن ندارم

گل بارون زده ی من اگه دل تنگم و خسته

اگه کوچیدن طوفان ساقه ی منو شکسته

 می تونم خستگی هاتو از تن پاکت بگیرم

می تونم واسه ی خوبیت واسه ی ساده گیت بمیرم!!

ای که طوفان در دلم انگیختی

                                      تو مرا از نور به عشق آویختی

ای دو چشمت رنگ دشت سوخته

                                      آتشی در جان من افروخته

رخت عشقی بر تن عریان من

                                      بوسه هایت نم نم باران من

می فشارد قلب من را اسم تو

                                      جسم من جاری شده در جسم تو

ای نفسهایت نسیم سبزه زار

                                      سقف خانه پر شد از عطر بهار

گاهی از من عاشقانه یاد کن

                                      تو به یادم بو سه ای بر باد کن

                          بنام آنکه میثاق را آفرید

عشق

           گل

               باران

اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن برایت می نواختم

اگر گل بودم شاخه ای از خود تقدیمت می کردم

اگر باران بودم آنقدر می باریدم تا غبار غم ها از روی گونه هایت پاک شود.

اما حیف نه عشق و نه گل و نه باران هیچ کدام نیستم

اما هر چه هستم با تمام وجود می گویم که دوستت دارم.

عشق یعنی حسرت شبهای گرم

عشق یعنی یاد یک رویای نرم

                                      عشق یعنی یک بیابان خاطره

                                      عشق یعنی چهار دیواری بدون پنجره

عشق یعنی گفتنی با گوش کر

عشق یعنی دیدنی با چشم کور

                                      عشق یعنی غرقه گشتن در سراب

                                      عشق یعنی حلقه های بی حساب

عشق یعنی تا ابد بی سرنوشت

عشق یعنی آخر خط بهشت

                                      عشق یعنی گم شدن در لحظه ها

                                      عشق یعنی آبی بی انتها

عشق یعنی زرد تنها و غریب

عشق یعنی سرخی ظاهر فریب

                                      عشق یعنی هر چه تنها ماندنی است

                                      عشق یعنی هر چه دل را کندنی است

عشق یعنی یک سؤال بی جواب

عشق یعنی راه رفتن توی خواب

                                      عشق یعنی تکه بر بازوی باد

                                      عشق یعنی حسرتت پاینده باد

عشق یعنی هر چه گفتن،هرچه کردن،بهر او

عشق یعنی هر زمان تنها شنیدن نام او...

یادم باشد که روز و روزگار روشن است و همه چیز بر طبق مراد

است و خوب تنها تنها دل با دل نیست آره.....

از گوشه بلرزد،راهی نروم که بی راهه باشد،خطی ننویسم که دل هرکسی  را بیازارد.

یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر خورد،نگاهی نکنم که دل کسی ی دل جنوب می گویم دل یک باره آتش می شود. خورشید

مثل مادر ساده و خلاصه و نانوشته،آفتابی که باشی آفتاب هم رفیقم

می شود،گواهی بخواهی اینک همین زخم هایی که نشمورده ای،دلی

سربلند و سری سر به زیر از این دست عمری به سر برده ای از آب

نه از مهر آب می گویم از مادرکه همیشه مادر است پاک و روشن و

زلال بخاطر نام عزیز مادر به پای می ایستم،تمام عمر و دست به

سینه و سینه ای که از گریه لبریز است می گویم خاک پای تو هستم

تا همیشه مثل ستاره در سایه سار صبح پا به پای رفتن و نرفتن مثل

ابر که میل بارش دارد مثل گل که تشنه ی قطره افشانی است ما هم رها شدیم که این خود اتفاق است آن لحظه ی سرزدن از خویش یک بار خواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد و یک بار خواب دیدن تو به تمام زندگیم می ارزد پس،نگو،نگو که رؤیایی دور از دسترس خویش نیست قبول ندارم گر چه به ظاهر جسم خسته است ولی دل دریایی است تاب و توانش بیش از اینهاس.دوستت دارم.دوستت دارم و تابان آن هر چه باشد دوست خواهم داشت بیشتر از دیروز،با کی ندانم از هیچ کس و هر کس که من تو را دارم.چون واقعاٌ عاشقتم.

یک روز از همین روزها روی شب پا می زارم،روی قاب لحظه ها عکس فردا می زارم،تا که خوبه خوب بشه زخمای دلواپسی،عشق و مرحم می کنم روی دلها می زارم.ساده بگویم نگاه زاده ی علاقه است اگر دو چشم روشن عشق به تو نگاه کند دیگر تو از آن خود نیستی زمان می گذرد:زمان بی صدا.کودک می شوی جوان هستی و جوانی نمی کنی می گذری پیر می شوی می مانی باز هم مثل همیشه در پی گم شده ای هستی که با تو هست و نیست،باز در پی آن علاقه ی پنهان،آ« نگاه همیشه تازه هستی باز آن دو چشم روشن عشق را در غبار بی امان زمان جستجو کرد غافل از آنکه او دیگر تکه ای از تو شده سایه ای خشک از دل کوه گوشه ی گونه ی دل خراب سرشار از نگاه توست.

                                       ای عزیز

سلام دوستای گلم امروز من و سارینا براتون دو تا عکس گذاشتیم امیدواریم که بپسندینقربان شما پاکشوما(ساناز و سارینا)راستی فردا روز مادره واسه ماماناتون هدیه گرفتین؟ما که هنوز نگرفتیم

از دل کوچه ی دیروزی تو ای مادر                محو شد رد پای تو ای مادر

تو پر از حس غریبی آری مادر                      نیستی آشنای من در دل دیروزی مادر

                       افق زیبای با تو بودن را دوست دارم ای مادر

مادر در کارزار زندگانی

سرافرازی و کوهی پرتوانی

سحرها چشم تو بیدار بیدار

چو کارونی خروشانی و روانی

دوای درد دل منی تو

شفای خستگی های منی تو

ابد را با وجودت وصله کردم

جواب خواب و رویای من تویی تو

رهم کوته تر از راه تو باشد

و خورشیدم که از ماه تو باشد

مرا هر مشکلی کوهی نماید

همان کوچکتر از کاه تو باشد

مادر،شبهای تاریک مرا مهتابی...

سلام خوبین امروز می خوایم براتون یه مطلب بزاریم در مورد امام زمان(عج)که نویسندش ساریناس.امیدواریم خوشتون بیاد.راستی نظر یادتون نره ها

با اینکه هرگز تو را ندیده ام بیش از هر کسی به تو دل بسته ام با وجود اینکه هرگز چهره ی چون ماهت را ننگریسته ام هر روز سیمای تو را در خیالم نقاشی می کنم نمی دانم کی این انتظار تلخ به پایان می رسد نمی دانم تا کی باید برای دیدنت لحظه شماری کنم ای کاش هرچه زودتر بیایی و مرا از این درد جان گداز نجات دهی ای زیبای من !تو چه کرده ای که همه را دلبسته ی خود کرده ای؟چه کرده ای که مردم در همه جا نام زیبای تو را بر زبانها جاری می سازند ؟...هراس دارم از اینکه مبادا بمیرم و رخ زیبای تو را نبینم.هراس دارم از اینکه مبادا تو مرا قابل ندانی.هراس دارم از اینکه مبادا کاری کنم که موجب ناراحتی تو گردد.با این حال هر جمعه بیادت می گریم و خم به ابرو نمی آورم و بهای درد هجران تو را با جان و دل می پردازم،چون می دانم که روزی این انتظار به پایان می رسد.

هر ثانیه دوری تو چون سالی برایم می گذرد با این حال هنوز هم می گویم :

دوستت دارم ای خورشید عشق

آری همانا تو خورشید عشقی چون محبت و عشق خود را به همه کس می تابانی .

در حسرت دیدار دیوانه ترینم

از دلتنگی هایم که چون شبی بی پایان است چه بگویم؟

                                                             ای همیشه خوب!

چهره ی نورانی ات را بر قلب کبود اقیانوس ها خواهم کشید

                                                                                  ای مهربان!

تمام برگ های دفتر شعرم انتظار تو را می کشند

                                                                                      پس چرا از تو صدایی نمی رسد!

ای امید ما بیا و جادوی سکوت را بشکن تو را به آوای باران قسم

با اولین طلوع خورشید بیا....

سلام

خوبینمن و ساناز به تازگی این وبلاگو درست کردیم امیدواریم که خوشتون بیاد و از اون استفاده کنین

حتماٌ برامون نظر بزارین ها

چاکر شما ساناز و سارینا