حالا که من مسافرم                       حالا که من باید برم

همنفس ابرا نشو                           گریه نکن به خاطرم

فدای اون دلت بشم                        که مثل شیشه میشکنه

تو که گناهی نداری                        این دیگه تقدیر منه

نذار که اشکات بریزه                       خزون خودش همینجوری

همیشه تلخ و دلگیره                      حالا که وقت رفتنه

لحظه ی پر کشیدنه                         گریه نکن به خاطرم

همه چی تقصیر منه                        دستت خوب تکون بده

برای این دل کبود                             شاید که از یادت بره

میونمون هر چی که بود                    بذار که دست جاده ها

منو بگیره از دلت                              نگو که خاطرات من

بیرون نمیره از دلت                           وقتی که دست تکون میدی