هوای بوسیدن تو دوباره باز زد به سرم

روی بوم باریک لبت می بوسی یا که بپرم

انگشتام سبد بباف،بهار داره از راه میاد

فصل انار دوباره دلم فقط تو رو میخواد

دیوونه میخواستی ببین دیوونه تر شدم واست

میخواستی از من ببری باختم حالا خودم واست

شروع تازه ی غزل آغاز دلسپردگی

پایان تنهایی من ،تو این ترانه مردگی

بی تو که حرف تازه نیس بی تو دیگه بهونه نیس

بی حال و بی هوای تو این قصه عاشقونه نیس

فرشته ی قصه هات منم آلنوشم میبوسمت

این دلسپرده اومده دیگه تموم بشه غمت

لب منو صدف بکش تا بوسه مروارید بشه

دلم میخواد که بوسه هات دستی به گونه م بکشه

لبه ی باریک بام لبت....می بوسی یا بپرم

عزیز دلم بیست و یکمین بهار زندگیت مبارک

نفسم تا آخرین لحظه ی زنده بودنم دوستت دارم و با یاد تو

و در کنار تو زندگی را به پایان میرسانم

آلنوشم خودت اینو خوب میدونی که خیلی دوست دارم وحاضرم زندگیمو فدات کنم

یادت باشه همیشه فرشته کوچولوت بهت فکر میکنه

اینم آخرین شعری که از صمیم قلب به نفس و جیگر طلای خودم تقدیم میکنم